Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/19096 K.2019/33236

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığa atılı eylemin 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde 5607 sayılı Kanunun 3/5. maddesi uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında doğrudan verilen 1.000,00 TL adli para cezası yönünden kesin olmak üzere karar verilmiş ise de; hapis cezasının yanında doğrudan tayin olunan adli para cezalarının da hapis cezasına ilişkin yasa yoluna tabi olduğu gözetilerek;

1. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollaması ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

2. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün kaçak eşyaların müsaderesine ilişkin bendinde yer alan ''kararın kesinleşmesi beklenmeksizin imha edilmek üzere'' ibaresinin çıkartılması,