Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/19497 K.2019/33179

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede ise;

Dairemizin 2014/376 E - 2015/1579 K. sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilen mahkemenin 13.05.2011 tarihli hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, sanık hakkında 4733 sayılı Yasa uyarınca temel ceza belirlendikten sonra CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın cezasının 8 ay 10 gün hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç ceza olarak 8 ay 10 hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve mümkün olmadığı halde hapis cezasının da ertelenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçta ele geçen eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollaması ile TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilirken, hüküm fıkrasında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin de gösterilmesi,