Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/2001 K.2017/6342

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde, kaçak sigaraların gönderildiği kolinin alıcısına ait olan adreste hiç ikamet etmediğini, aynı adreste kardeşi ...'ın tütün satışı yapılan iş yerini işlettiğini ve kargo fişindeki telefon hattını olaydan 3-4 ... önce kapattığını ve başka bir telefon hattı kullandığını ve ele geçen sigaralarla bir ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında; sanık savunması doğrultusunda ...'ın dinlenmesi ve alıcının telefonu olarak beyan edilen ... numaralı telefonun fiilen sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı,

yine sanığın kullandığını belirttiği ... numaralı telefonun kime ait olduğu tespit edilerek suç tarihinden önce iletişimin olup olmadığı hususları araştırılarak, sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

1- Sanık hakkında verilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesinin TCK.nun 52/2. maddesi yerine, aynı Yasanın 50/1. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle yeniden bir karar verilmesinin gerekmesi,

3- Davaya konu kaçak sigaralar hakkında 11.10.2012 tarihinde tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sigaralar imha edilmemiş ise 5607 sayılı Yasanın

13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi; imha edilmiş ise, müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,