KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/20595 E., 2019/34399 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, erteleme, müsadere
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Olay tutanağına göre; sanık ...'ın yönetimindeki ... plakalı araçta yapılan aramada 3.400 kg kuyruk yağı ele geçirildiği, sanık ...'ın bu kuyruk yağlarının kendisine ait olduğunu, Kurban Bayramı sonrasında köyleri gezerek müstahzil makbuzu karşılığında bu kuyruk yağlarını aldıklarını savunduğu, araç şoförü olan sanık ...'ın da bu savunmaları desteklediği,
dosya içerisinde bulunan 09/12/2009 tarihli keşif tutanağına göre de kuyruk yağlarının hangi yöre veya ülkedeki hayvanlardan elde edildiğinin tespitinin mümkün olmadığı görülmekle, kararı temyiz eden sanık ...'ın savunmasının aksine suça konu eşyanın yasal olmayan yollardan yurda sokulduğuna ve yabancı menşeili olduğuna dair sanığın atılı suçtan cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığı gözetilmeksizin beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,
Kabule göre de;
1. 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına karar verilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,
2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/20595, K. 2019/34399, 11 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama