KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/21620 E., 2019/34662 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, erteleme, müsadere
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1. Sanığın eylemi 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu ve anılan Yasanın 8/4. fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği halde yazılı şekilde 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesine aykırılıktan hüküm kurulması, 2. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanması sırasında uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
3. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılan sanığın savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiği yönünde beyanda bulunduğu gözetilmekle, 5271 sayılı CMK'nun 231/6-(b) bendinde düzenlenen sübjektif şarta ilişkin karar yerinde bir değerlendirme yapılmadığı da nazara alınarak,
Gümrük İdaresi'nce tespit edilen eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde 5271 sayılı CMK’nun 231/9. maddesi hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
4. 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği, TCK'nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde ise cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtaratının yapılmaması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/21620, K. 2019/34662, 17 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama