KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/22315 E., 2019/35135 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı Yasaya muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, müsadere
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;
Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 12.10.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 24.04.2013 olduğu,
Yapılan UYAP sorgulamasında sanık hakkında Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nde aynı tür suçtan açılan ve halen derdest olan Mahkemenin 2015/350 Esas sayılı dosyasında da, birleşen bir kısım dosyalarla birlikte suç tarihlerinin sırasıyla 18/07/2012, 23/10/2012, 17/12/2012, iddianame düzenleme tarihlerinin ise sırasıyla 21/05/2013, 02/09/2013, 06/08/2013 olduğu anlaşılmakla;
Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/22315, K. 2019/35135, 25 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama