Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/22586 K.2019/35714

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyizine ilişkin yapılan incelemede ise;

Sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2. 22.07.2011 tarihli celsede sanığın kamu zararını ödemek istemediğine dair açık beyanda bulunduğu gözetilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

2. Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilen bent de uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 54/4. fıkrası yerine TCK'nun 54. maddesi yazılması ile yetinilmesi,