KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/23404 E., 2019/35888 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, erteleme, müsadere
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan ve talimat mahkemesince yakalamalı alınan savunmasında sanığa hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep edip etmediğinin, zararı ödemek isteyip istemediğinin sorulmadığı ve yakalama evrakında KEMT varakasının olmadığı da nazara alınarak; sanığa hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemediğinin sorulması,
dava konusu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutar olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre gerektiğinde CMK'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, zararı gidermediğinden şeklindeki gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sanık hakkında verilen ve ertelenen hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nun 53/1.c bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu bakımından uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3. Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/23404, K. 2019/35888, 15 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama