Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/23797 K.2017/8028

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 4/...2. maddesinde atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5. maddesinde ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu;

kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı Yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken denetime olanak

verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Mahkemenin sanık hakkında vermiş olduğu 29.04.2008 tarihli ilk karar, yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay 7. Ceza Dairesince 05.03.2012 tarih ve 2010/3064 Esas, 2012/4146 Karar sayılı ilamı ile usulüne uygun bulunmayan ön ödeme önerisine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulduğu, ve mahkeme tarafından çıkartılan ön ödeme ihtarını yerine getirmeyen sanığa mahkumiyet kararı verilirken sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesi gerektiği ve bu nedenle ilk mahkeme kararındaki ceza miktarına indirilerek hüküm kurulması gerekir iken aleyhe hüküm kurulması,

İddianamede davaya konu kaçak eşyanın müsaderesi talep edilmediği halde, ek savunma hakkı tanınmadan müsadere kararı verilmesi,