Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/24293 K.2019/35743

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1. Gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesi yerine uygulama yeri bulunmayan TCK'nun 50/1-a maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesiyle yetinilmesi gerekirken infazı kısıtlayacak şekilde adli para cezasının Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılacak ödeme emrinin tebliğinden itibaren, aylık taksitler halinde ödenmesine hükmedilmesi ve 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9.,

yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hüküm fıkrasının adli para cezasının gün karşılığının belirlenmesine ilişkin bölümden “50/1-a” ifadesinin çıkarılması, yerine “52/2” ifadesinin eklenmesi,