KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/24396 E., 2019/36164 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz istemine göre yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II) Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine göre yapılan incelemede ise;
1. 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde, infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,
2. Suçta ele geçen eşyanın 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollaması ile TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında uygulama maddesi olarak TCK’nun 54. maddesinin gösterilmesi, hem de tasfiye edilmişse bedelinin hazineye irad kaydına hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;
1. TCK'nun 51/7. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında yer alan "tamamen" ibaresinin çıkartılması, bunun yerine "kısmen veya tamamen" ibaresinin yazılması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/24396, K. 2019/36164, 22 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama