Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/26674 K.2019/37224

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Sanığın eyleminin, suç tarihi ve ele geçirilen eşyanın niteliği itibarıyla 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun Ek 5/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, TCK'nun "zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesi nazara alınarak, 11.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren ve olay tarihinde yürürlükte olmayan ve lehe hüküm içermeyen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 6455 sayılı Kanun ile değişik 3/12. fıkrasından hüküm kurulması,

2. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4. Davaya konu suç eşyasının 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi ve davaya konu kaçak akaryakıt hakkında tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, kaçak akaryakıt tasfiye edilmemiş ise 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, tasfiye edilmiş ise, tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,