Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/26977 K.2019/37516

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı anlaşılmakla; sanığa 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 50/1. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Kısa süreli ve erteli hapis cezasından dolayı sanık hakkında TCK'nun 53/4. maddesine aykırı olarak TCK'nun 53. maddesindeki kısıtlılık hükümlerinin uygulanması,

4. CMK'nun 231 .maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul ettiğini beyan eden sanığa, kendisinden ele geçen dava konusu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen ve lehine olan vergiler toplamı 1.850,90 TL olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9 fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, sanığa KEMT varakasındaki aleyhine olan 2.612,50 TL olan gümrük vergilerinin bildirilerek bu zararı gidermediğinden bahisle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,