Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/28315 K.2019/37991

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) O yer Cumhuriyet Savcısının temyizine göre yapılan incelemede;

29/01/2014 tarihinde verilen kararı yasal süresi geçtikten sonra 02/09/2015 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanığın temyizine göre yapılan incelemede ise;

1. 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesinin, aynı maddenin 1. fıkrası ile birlikte değerlendirilmesi sonucunda, sonradan yürürlüğe giren kanunun lehe hükümler içermesi halinde uygulanacağı, lehe hüküm içermemesi halinde ise suç tarihinde yürürlükte bulunan kanunun uygulanması gerektiği gözetilerek, sanığın eylemine ilişkin olarak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin sanık lehine hüküm içermediği anlaşılmakla, suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca sanığın cezalandırılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

2. Mahkemece teşdit ve temel cezanın belirlenmesindeki gerekçede, TCK'nun 61.maddesindeki bir kısım ifadeler yazılmış olmakla beraber, somut olayla ilişkilendirilebilecek hususiyetin bulunmadığı, özellikle kaçak eşyanın miktarı, suçun işlenişinde bir özelliğin bulunmayışı, suç konusunun önem ve değerine göre, cezaların şahsiliği ve uygulamada birliğin sağlanması bakımından, benzer olaylarla mukayese edildiğinde, daha çok miktarda kaçakçılık yapanlarla daha az miktarda kaçakçılık yapanlar arasında hakkaniyete uygun, adil bir ceza tayin edebilmek bakımından, dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayini, yine hüküm fıkrasında "takdir ve teşdiden" ifadesinden sonra "alt sınırdan" hüküm kurulduğu belirtilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,

3. Adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin hükümde taksit aralığı belirtilmeyerek TCK'nun 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

4. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

5. Kararda tereddüde neden olacak şekilde hangi katılana verileceği açıkça belirtilmeden vekalet ücretine hükmedilmesi,

6. Dava konusu kaçak eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi atfı yapılmadan ve 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi yerine TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,