KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/3022 E., 2015/19076 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2015
- Tebliğname No
- K.Y.B. - 2015/526
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheliler A.. T.. ve C.. C.. hakkında yapılan, Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1538 soruşturma sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturma kapsamında, ....... plaka sayılı araca ve ..... plakalı dorseye el konulması talebinin reddine dair İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/03/2014 tarihli ve 2014/340 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/04/2014 tarihli ve 2014/396 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 23/12/2014 gün ve 76147 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının26.01.2015 gün ve KYB. 2015-526 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Taşınmazlara, hak ve alacaklara elkoyma” kenar başlıklı 128. maddesinde yer alan “(1) Soruşturma veya kovuşturma konusu suçun işlendiğine ve bu suçlardan elde edildiğine dair somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebebi bulunan hallerde, şüpheli veya sanığa ait; a) Taşınmazlara, b) Kara, deniz veya hava ulaşım araçlarına, ... elkonulabilir.
(4) Kara, deniz ve hava ulaşım araçları hakkında verilen elkoyma kararı, bu araçların kayıtlı bulunduğu sicile şerh verilmek suretiyle icra olunur...
(9) Bu madde hükmüne göre elkoymaya ağır ceza mahkemesince oybirliğiyle karar verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, bahse konu çekici ve dorse hakkında elkoyma talebini değerlendirme yetkisinin ağır ceza mahkemesinde olduğu dikkate alınmaksızın, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/3022, K. 2015/19076, 16 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama