Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/3453 K.2017/10679

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrükler Muhafaza Genel Müdürlüğü'nün yaptığı istihbari çalışmalar neticesinde, sanığın gittigidiyor.com internet sitesinde 'gevey-store' kullanıcı adıyla sattığı 1 adet bilgisayar ve 200 adet cep telefonundan 179 adet cep telefonunun muafiyet kapsamında vergileri ödenmeksizin yolcu beraberinde yurda getirilen, getiren kişi üzerine kaydı yapıldıktan sonra sanık tarafından toplanarak internet sitesinde satışa sunulan cep telefonları olduğunun tespit edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin 5607 sayılı Yasanın 3/1. madde ve fıkrası kapsamında kaldığı gözetilmeksizin yazılı şekilde aynı yasanın 3/6 madde ve fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

2- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK.nun 50/1-a ve TCK.nun 52/2. maddelerinin yazılmaması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi yerine TCK.nun 50/1. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,