Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/3977 K.2016/1669

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.05.2013 tarih ve 2013/11-87 Esas, 2013/245 Karar sayılı kararı da gözetilerek, katılan vekilinin temyiz itirazlarının dava konusu nakil vasıtasının iadesi kararı ile birlikte hükmün bütününe yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

1-Sanığın mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetilmeden ve şoförlük mesleğinin atılı suçun işlemesinde sanığa ne şekilde kolaylık sağladığı da açıklanmadan 5607 sayılı Yasa'nın 4/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması,

2-Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulandığı halde, yasa maddesinin yazılmaması ve sanığın adli sicil kaydındaki hangi sabıkanın tekerrür uygulamasına esas alındığının denetime imkan verir şekilde gösterilmemesi,

3-TCK'nun 53. maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E. - 2015/85 K. sayılı kararı göz önünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,