Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/4037 K.2018/508

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında kaçakçılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA,

II-Katılan ... İdaresi vekilinin, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin özel belgede sahtecilik suçundan sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlerinin incelenmesinde;

Özel belgede sahtecilik suçunun işlenmesiyle meydana gelen ölçülebilir bir zarar bulunmadığı, sanıkların sabıkasız olduğu ve savunmalarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını kabul ettikleri gözetilerek, sanıklar hakkında kamu zararı giderilmediğinden bahisle ve başka bir gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık Esas No : 2015/4037

yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III-Katılan ... İdaresi vekilinin, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin kaçakçılık suçundan sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlerinin incelenmesinde ise;

Sanıklar hakkında toplam 26 adet beyanname sebebiyle atılı suçtan kamu davası açıldığı, temyiz inceleme günü itibariyle 17.08.2005-06.01.2006 tarihleri arasındaki 16 adet beyanneme için 12 yıl olan kesintili zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, 17.01.2006-15.02.2006 tarihleri arasındaki 10 adet beyanname bakımından ise;

Sanıklara atılı suçun suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasanın 34. maddesine göre önödeme kapsamında kaldığı gibi sanıklar hakkında toplu kaçakçılık suçundan 4926 sayılı Yasanın 3/c, 4/c, 5. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış olup, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.01.2012 gün ve 2011/7-465 Esas, 2012/11 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasanın 5/son maddesinde belirtilen toplu kaçakçılık suçunun iki kişi tarafından işlenebileceğinin belirtilmiş olması karşısında sanıkların birlikte işledikleri fiilden dolayı eylemlerinin toplu kaçakçılık olarak değerlendirilip buna göre;

17.01.2006-15.02.2006 tarihleri arasındaki 10 adet beyanname bakımından eksik ödenen vergiler toplamı olan değer esas alınmak suretiyle bu değerin 15 katı üzerinden müteselsilen sorumlu olmak üzere sanıklara ön ödeme önerisinde bulunulup, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesinin gerekmesi,

Kabule göre de;

1-Sanıklara atılı suçun suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasanın 34. maddesine göre önödeme kapsamında kaldığı gibi sanıklar hakkında toplu kaçakçılık suçundan 4926 sayılı Yasanın 3/c, 4/c, 5. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış olup, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31.01.2012 gün ve 2011/7-465 Esas, 2012/11 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasanın 5/son maddesinde belirtilen toplu kaçakçılık suçunun iki kişi tarafından işlenebileceğinin belirtilmiş olması karşısında sanıkların birlikte işledikleri fiilden dolayı eylemlerinin toplu kaçakçılık olarak değerlendirilip buna göre;

Eksik ödenen vergiler toplamı olan 53.234,00 TL değer esas alınmak suretiyle bu değerin 15 katı üzerinden müteselsilen sorumlu olmak üzere sanıklara ön ödeme önerisinde bulunulup, ön ödeme önerisinin yerine getirilmemesi halinde, sanıklar hakkında toplu kaçakçılıktan müteselsilen sorumlu olmak üzere hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 Esas No : 2015/4037

sayılı TCK.nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı Yasanın sanıklar lehine olabileceği gözetilerek;

Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31/03/2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Sanıkların birlikte işledikleri fiilden dolayı eylemlerinin toplu kaçakçılık olarak değerlendirilip buna göre 4926 sayılı Yasanın 5/son maddesi gereğince cezalarında arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Hükmedilen tazmini nitelikteki adli para cezasından 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulanamayacağı, taksite bölünemeyeceğinin mahkemece gözetilmemesi,

5-Sanıkların tazmini nitelikte adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde nisbi harca hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

6-Katılan ... İdaresi lehine hesaplanacak olan nisbi vekalet ücretinin maktu vekalet ücretinden yüksek olacağı ve nisbi vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,