Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/4174 K.2017/10203

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... vekilinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında örgüt kurma suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Katılan ... vekili ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 4926 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, suç tarihi itibari ile 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e,66/2 ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı temyiz inceleme gününde tamamlanmış bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Katılan ... vekili ve sanıkların 4926 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

1) 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara

çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5607 sayılı Yasanın sanıklar lehine olabileceği gözetilerek;

Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31/03/2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2012 gün ve 2011/7-465 Esas, 2012/11 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasanın 5/son maddesinde belirtilen toplu kaçakçılık suçunun oluşabilmesi için eylemin iki veya daha fazla kişi tarafından gerçekleştirilmesinin yeterli olduğunun belirtilmesi karşısında; tüm dosya kapsamına göre, isnat edilen eylemin toplu kaçakçılık olarak değerlendirilmesi ve hükümden önce 30.12.2008 gün ve 27096 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 18.09.2008 gün ve 2006/47 Esas, 2008/144 Karar sayılı kararı ile,

mülga 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 34. maddesinin son fıkrasında yer alan, "...Gümrük İdaresince..." ibaresi, Anayasa'ya aykırı görülerek iptal edildiğinden, dava konusu eşyanın CİF değerinin konusunda uzman bilirkişiye tesbit ettirilen değer üzerinden ...'ne hesaplattırılacak gümrüklenmiş değerin 4.5 katı üzerinden müteselsilen sorumlu olmak üzere sanıklara ön ödeme önerisinde bulunulup, suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Yasanın 34. maddesi uyarınca 30 günlük süre beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3) 4926 sayılı yasa nedeniyle tazmini nitelikte adli para cezasına hükmedildiğinde cezadan TCK.nun 62. maddesi gereğince indirim yapılamayacağının gözetilmemesi suretiyle sanıklara eksik ceza tayini,

4) Sanıklar hakkında tazmini nitelikte adli para cezasına hükmedildiği halde nispi vekalet ücreti ve nispi harç yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

5) Ek iddianameyle müsaderesi talep edilen araçlarla ilgili bir karar verilmemesi,