Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/4939 K.2018/8331

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Olay günü devriye görevini ifa eden kolluğu gören sanığın elinde bulunan koli ve poşeti yol kenarına bıraktığı, koli ve poşet kontrol edildiğinde içerisinden toplam 200 paket bondrolsüz sigara ele geçtiği olayda, sanığın kolluktaki ifadesinde sigaraları içmek için aldığını, mahkemedeki savunmasında ise sigaraların kendisine ait olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi ve ele geçen sigaranın miktar itibariyle kişisel kullanım kapsamında kalması karşısında ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kaçak sigaraları ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluk bulunması,

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası ertelenmediği halde TCK.nun 53/1-e maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,