KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/4990 E., 2018/2044 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı Yasaya muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, müsadere
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık mahkemede alınan savunmasında, Suriyeli şahıslardan suça konu 600kg şekeri aldığını belirttiği, dosyada mübrez bilirkişi raporunda ise, "suça konu şekerlerin ihracat istisnasından faydalanılarak yurt dışına ihraç edildiği ve gümrük işlemine tabi tutulmadan yasal olmayan yollardan tekrar yurda sokularak serbest dolaşıma giren şekerlerden olduğunun" belirtildiği olayda, mahkemece hiçbir belgeye dayanmadan düzenlenen bu rapora itibar edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi karşısında,
bu gerekçeye göre sanıkta yakalanan Ereğli Şeker Fabrikasında üretilen ve Devlet tarafından Suriyeli şahıslara dağıtılan şekerlerden olup olmadığı ve olduğunun belirlenmesi halinde ihraç edilip tekrar yurda yasadışı yollardan sokulup sokulmadığının da araştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre ise;
1- Dosya kapsamına göre, sanık ...'un malen sorumlu ...’a ait suçta kullanılan ... plakalı aracı izinsiz olarak aldığını, malen sorumlunun araçta kaçak şeker taşıyacağını bilmediğini savunması karşısında, araç maliki ...’un iyiniyetli üçüncü kişi olmadığına dair aracın müsaderesine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek aracın iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,
2-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/4990, K. 2018/2044, 26 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama