KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/5476 E., 2017/6875 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5015 sayılı Kanuna Muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, Erteleme, Müsadere,Aracın müsaderesine yer olmadığına
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Katılan ... İdaresi temsilcisinin temyiz istemine ilişkin incelemede
Suçun niteliğine göre, suçtan doğrdan zarar görmeyen ... davaya katılan olarak kabulü hükmü temyize hak kazandırmayacağından, ... temsilcisinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Katılan ... vekilinin ve sanığın temyizine göre yapılan incelemede
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5015 sayılı Yasanın Ek madde 5/1. fıkrası kapsamında kaldığı gözetileden suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve lehe hüküm içermeyen 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesine muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
2- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/5476, K. 2017/6875, 27 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama