KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2015/5569 E., 2018/2777 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Mart 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 4733 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, erteleme, tasfiye
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Gün adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması
2)24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3)Suça konu eşyaların müsaderesi yerine, imha suretiyle tasfiyesine karar verilmesi,
TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı,sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hükmün (B) bendinin 2. fıkrasındaki "takdiren" kelimesinden önce gelmek üzere "TCK.nun 52/2. maddesi gereğince" ve imha suretiyle tasfiyesine cümlesinin çıkartılıp, müsaderesi kelimesinin eklenmesine, hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2015/5569, K. 2018/2777, 19 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama