Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/6224 K.2017/8308

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ...'in temyiz istemi yönünden yapılan incelemede

09/12/2013 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli kararı yasal süresinden sonra 17/12/2013 tarihinde temyiz etmiş bulunan sanığın temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ...'ın temyiz istemi yönünden yapılan incelemede

1- 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenebilmesi koşulları olarak; "daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması, gerekir." hükmü düzenlenmiştir.

Gerekçelerin cezaların şahsiliği ilkesine uygun bulunması, keyfilikten uzak olması, sanığın geçmişteki hali ile yargılama sırasında izlenen kişiliği ile ilgili bilgi ve belgelerin yerinde takdir edildiğini göstermesi gerekir.

Bu itibarla; sanıklardan ... yönüyle; dosyada mevcut adli sicil kaydına göre hakkında kesin mahkumiyet niteliğinde olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan, kovuşturma aşamasında pişmanlığını dile getiren ve duruşmalardaki iyi hali nedeniyle hakkında TCK.nun 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanan sanığın bir daha suç işlemeyeceğine dair olumsuz kanaatin nasıl oluştuğu Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açıklanmadan "sabıkasının olması, Uyap suç kaydına göre hakında aynı suçtan açılmış 5 adet dava dosyası bulunması, ele geçen sigara miktarı, malın özel zula

tabir edilen gizli bölmede ele geçirilmiş olması, suç kastının yoğunluğu da dikkate alınarak verilen cezanın ertelenmesi halinde ileride bir daha suç işlemekten çekineceğine dair mahkememizde olumlu kanaat hasıl olmadığından" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile, sanık ... yönüyle;

sabıkasız olan, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan, kovuşturma aşamasında pişmanlığını dile getiren ve duruşmalardaki iyi hali nedeniyle hakkında TCK.nun 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanan sanığın bir daha suç işlemeyeceğine dair olumsuz kanaatin nasıl oluştuğu Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açıklanmadan ''sabıkası bulunmasa dahi ele geçen sigara miktarı, malın özel zula tabir edilen gizli bölmede ele geçirilmiş olması,

suç kastının yoğunlu da dikkate alındığında, sanığa verilen cezanın ertelenmesi halinde ileride bir daha suç işlemekten çekineceğine dair mahkememizde olumlu kanaat hasıl olmadığından'' şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi yerine TCK.nun 50/1. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Uzun süreli hapis cezası ertelenmeyen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmelerine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,

4-Dava konusu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın tasfiyesine de hükmedilmesi,

5-Nakil aracının TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilirken, hüküm fıkrasında müsadere hükmüne atıf yapan 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesinin gösterilmemesi,