Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/636 K.2017/5389

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanığın adli sicil kaydında bulunan para cezasının silinme koşullarının oluştuğu yine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının da kasıtlı suçtan mahkumiyet sayılamayacağı ve kesinleşme tarihinin temyize konu suç tarihinden daha sonra olduğu dikkate alındığında, CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan ve savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden sanığa Gümrük İdaresi tarafından bildirilen 359,19 TL'nin zarar olarak bildirildiği ve sanığın bu miktarı ödediği de göz önüne alınarak,

dosya içerisinde KEMT varakasında bildirilen "dava konusu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarının" kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanık hakkındaki hükümde 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi gereğince temel ceza tayin edilirken, kısa kararda “takdiren alt sınırdan” ceza verildiği belirtilmesine karşın netice olarak gün adli para cezasında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm tesis edilmesi suretiyle kararda çelişkiye düşülmesi,

3- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nun 53/4. maddesine aykırı olarak aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4- Suça konu eşyanın müsaderesine karar verilirken TCK.nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK.nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,