Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/6881 K.2018/4574

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağına göre; devriye görevinin ifası sırasında durumundan şüphelenilen kolluk görevlilerini görünce kaçan sanığın kullandığı motorsikletin arkasındaki sepet içinde yapılan aramada dava konusu 99 paket sigaranın ele geçirilmesi, sanığın tüm aşamalarda değişmeyen savunmalarında sigaraları içmek amacıyla aldığını beyan etmesi ve ele geçen sigaranın miktar itibariyle kişisel kullanım kapsamında kalması karşısında, tüm dosya kapsamına göre sanığın kaçak sigaraları ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinine bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın altsoyu bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar altsoyu dışında kalan kişiler bakımından ise infaz tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

24/11/2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Dava konusu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilirken uygulama yeri olmayan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine atıf yapılması,