Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/7104 K.2018/5121

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesinin, aynı maddenin 1.fıkrası ile birlikte değerlendirilmesi sonucunda, sonradan yürürlüğe giren kanunun lehe hükümler içermesi halinde uygulanacağı, lehe hüküm içermemesi halinde ise suç tarihinde yürürlükte bulunan Kanunun uygulanması gerektiği gözetilerek, sanığın eylemine ilişkin olarak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinin sanık lehine hüküm içermediği anlaşılmakla, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan Ankara 26.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/1204-2009/185 esas ve karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK.nun 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve CMK.nun 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başkada tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, ek savunma hakkı verilmeden tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk olması,

3-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 62/1. maddesi yerine TCK.nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,