Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2015/9786 K.2018/11806

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde jandarma görevlilerince yapılan yol kontrolü sırasında Toyota marka bir aracın kontrol noktasında durmayarak Siirt istikametine doğru kaçtığı yönünde gelen ihbar üzerine uygulama noktasına yakın köy yolunda hareketlilik olduğu, yaklaşık 15 dakika sonra anılan köy yolundan sanığın wolksvagen transporter marka kamyonet tipi araçla geldiği ve yapılan kontrolde araçta herhangi bir suç unsuruna rastlanmadığı; ancak köy yolunda merfez altına atılmış dava konusu kaçak sigaraların sanık tarafından bırakıldığı düşünülmek suretiyle 13.10.2012 tarihli olay yeri tespit tutanağının düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık aşamalarda alınan savunmasında atılı suçu kabul etmemekle birlikte; Mahkemesince dinlenen tutanak tanığınında kaçak eşyanın sanık tarafından bırakıldığına dair görgü ve bilgisinin olmadığı, sanık tarafından atılmış olabileceği değerlendirilerek anılan tutanağın düzenlendiğini belirtmesi karşısında; 5271 sayılı CYY'nun 230. maddesinin 1/c bendine uygun şekilde ulaşılan kanaat ve sanığın suç oluşturduğu kabul edilen fiiline uygun delillerin nitelendirilmesi yapılarak, mahkumiyete götüren delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmalı, deliller ile varılan sonuç arasında dosya kapsamına uygun, mantıksal ve hukuksal bağ kurularak hüküm kurulması gerekirken denetime imkan vermeyecek şekilde yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,