Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/11938 K.2017/7270

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'... gıyabi kararın usulünce 30.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 25.11.2015 tarihinde cezaevinden gıyabi kararı içeren tebligat parçasını almadığından bahisle temyiz talebinde bulunduğu,mahkemenin ise; 02.12.2015 tarihli ek karar ile sanığın temyiz talebinin süreden sonra olduğundan bahisle red kararı verdiği ve anılan ek kararın sanığa 10.12.2015 tarihinde bizzat tebliğ edildiği görülmekle, mahkemenin ek kararına karşı sanığın temyiz talebi olmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

1- 5271 sayılı CMK.nun 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme isteği hakkında karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin 08.12.2015 tarih ve 2014-79 E., 2015-14 K. sayılı müteferrik kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde kabul edilip kaldırılarak sanık ... 'nın eski hale getirme isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'nın yokluğunda verilen kararın savunmasında bildirdiği ''... köyü .../Rize'' adresine tebliği gerekirken doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu 21. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla sanığın eski hale getirme talebi yerinde görülerek öğrenme üzerine yapılan temyiz isteği süresinde yapılmış kabul edilerek, sanık ... müdafiinin, sanık ...'ın, sanık ...'nın, sanık ...'in ve sanık ...'nün temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede;

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 ve 5271 sayılı CYY.nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Hükmün gerekçesinde ise CYY.nun 230. maddesi uyarınca, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunun nitelendirmesinin yapılması, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan veya reddedilen delillerin belirlenmesi ile mantıksal ve hukuksal bütünlük sağlanarak herkesi tatmin edecek ve anlaşılır kararın, bu hali ile Yargtay denetimine olanak verecek biçimde gerekçeli olması gerektiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.01.2011 gün ve 2010/7-192, - 2011/1 sayılı kararında belirtilmiştir.

Yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, yasa koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulama da keyfiliğe yol açacaktır. Bu itibarla keyfiliği önlemek tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime olanak sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Somut olayda sanıklar hakkında teknik takip neticesinde açılan kamu davasında, yukarıda yer alan amir hükümler dikkate alınmadan yazılı şekilde iddianamenin tekrarı ile gerekçesiz hüküm kurularak yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine hükmolunması,

2-Dava konusu olaylara esas iddianamede belirtilen soruşturma ve yargılama dosyaları celp edilip incelenerek, denetime olanak verir şekilde dosyaya eklenmesi, gerektiğinde birleştirilmesine karar verilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesisi;