Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/14078 K.2018/457

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I.Malen sorumlunun temyiz talebinin incelenmesinde;

Mahkemece aracın müsaderesine yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, kararı temyizde hukuki menfaati bulunmayan ve 26.11.2013 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçtiğinden hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan malen sorumlunun temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II.Sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1-Doğrudan verilen adli para cezasının gün karşılığı miktarının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2-01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, yine 01/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

3-Sanığın adli sicil kaydında geçen ilamla ilgili yazılan müzekkere sonucuna göre, temyiz edilmeden kesinleşen ilamın tekerrür uygulamasına esas olduğu gözetilip, CMK.nun 231. maddesi uyarınca uyarlama yapılmasından sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tekerrrüre esas olamayacağından bahisle yazılı şekilde uygulama yapılması,