Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/14903 K.2019/262

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Adli sicil kaydına göre sabıkasız olup, CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geriye bırakılması müessesine engel hali bulunmayan sanığın talimat mahkemesinde alınan 12/01/2015 tarihli savunmasında, hükmün açıklanmasının geriye bırakılması müessesesinden yararlanmak ve kamu zararını ödemek istediğini beyan ettiği ve talimat mahkemesince 26.01.2015 tarihine kadar süre verildiği ve sanığın 12.01.2015 tarihinde kamu zararını ödediği nazara alınarak bir karar verilmesi gerekirken sanığa verilen süre beklenmeden 20.01.2015 tarihinde "Sanığın kamu zararını ödememesi sebebiyle" şeklindeki dosya içeriği ile uyumlu ve yerinde olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2. Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezasının uygulama maddesinin TCK'nun 52/2 maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,