Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/1704 K.2018/5536

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oyçokluğuyla ONANMASINA, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

11.10.1999 tarihinde ihbar üzerine sanığın yönetim kurulu üyesi olduğu şirkete ait iş yerinde arama yapıldığı ve aynı tarihli "muvafakatlı iş yeri arama – tespit ve zaptetme tutanağın" da belirtildiği üzere 1998 yılı envanter devri ile 1999 yılı alış-satış belgeleri ile mevcut mamul-yarı mamul ve hammadde tartımları sonucunda 6.856.oo gr has altın, 336 adet pırlanta yüzük, 4 adet pırlanta kolye, 12 adet pırlanta bilezik, 28 adet pırlanta küpe, 303. ct pırlanta taş, 287 ct safir taş, 384 ct.

Yakut taş, 288ct.

Zümrüt taşın belgesiz olduğunun kayıt altına alındığı ve sanık hazırlık aşamasında alınan 12.10.1999 tarihli ifadesinde "suça konu pırlanta, mamul altınların fazlalıklarının İstanbul içinden ve Türkiye genelinde bulunan müşterilerden iş yerlerine gelen takılar olduğunu, bu takıların gelişleri ile ilgili irsaliye düzenlenmediğini ve diğer ele geçen eşyalar için ise müşterilerin altın ve taş vererek fason işçilik yaptırdıklarını ve bunların belgelerini sipariş veren firmalardan temin edeceğini 6.856 gram has altın fazlalığınında fason işçilik için gelmiş altınlar olduğunu belirterek belge ibraz edemediği,

Mahkemede 18.04.2000 tarihli duruşmada verdiği ifadesininde benzer olduğu görülmüştür.

20.09.2001 tarihli duruşmada sanığın bu defa belgelerin avukatında olduğunu ifade ettiği, mahkeme tarafından belge ibrazı için 10 günlük süre verildiği, sanık vekili tarafından 02.10.2001 tarihli dilekçe ile belge ibraz edildiği, 31.01.2002 tarihli duruşmada fatura ve gümrük beyanname ibrazı için 15 günlük süre verildiği ve sonuçta şirkete ilişkin bir çok belge ibrazı yapılması ile sanığın beratine karar verilmiştir.

Suç tarihinin 11.10.1999, belge ibrazlarının 02.10.2001 tarihi ve sonrası ve sanığın belgesiz olduğunu belirten 11.10.1999 tarihli hazırlık ifadesi ve bu ifadeyi doğrulayan 18.04.2000 tarihli mahkeme ifadesi karşısında ele geçen eşyaların belgesiz ve kaçak olduğu anlaşıldığından müsadere kararı verilmesi yerine Sn. Çoğunluğun mahkemenin iadeye ilişkin kararının onanmasına dair kararına katılmıyorum.