Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/18492 K.2017/245

Müsadere (Ek karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Dosya içerisinde yer alan sosyal inceleme raporu esas alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de;

Çocuk Koruma Kanunun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esasları Hakkındaki Yönetmeliğin “Sosyal inceleme talebi, yaptırılması ve değerlendirilmesi başlıklı 20. maddesinin 4. fıkrasında yeralan "İkinci ve üçüncü fıkralardaki hâllerde, hâkim veya mahkeme, sosyal inceleme raporu ile birlikte çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin belirlenebilmesi amacıyla adlî tıp uzmanı,

psikiyatrist ya da zorunluluk hâlinde uzman hekimden görüş alır:" şeklindeki açık ... ile aynı Yönetmeliğin sosyal inceleme raporları” başlıklı 21. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında "Sosyal çalışma görevlisi raporda çocuğun işlediği fiille ilgili olarak hukukî anlam ve sonuçları kavrayabilme ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığı hakkında sonuç değerlendirmesinde bulunulmaz.

Sosyal inceleme raporu, suça sürüklenmiş çocuğun, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulur. "düzenlemeleri karşısında dosya içerisinde mevcut suç tarihinden sonra Van Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 22.08.2013 tarihli raporda "sanığın dava konusu olay