Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/19276 K.2019/33615

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1.5271 sayılı CMK'nun 231/11. madde ve fıkrasına göre sanığın deneme süresinde yeniden suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması gerektiği gözetilerek, suça konu eşya ve nakil aracının müsaderesi hususunda da yeniden bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3.Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,