Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/20045 K.2020/3832

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK'nun 299. maddesi gereği, dosyanın geçirdiği aşamaya göre duruşma istemi uygun görülmemiş olmakla yapılan incelemede;

Tediye fişleri kullanılarak banka parasının zimmete geçirilmesinde fiilin, basit ya da nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi bakımından;

Tediye fişleri bulunamamış ya da bulunan tediye fişlerinde mudi imzası yok ise eylem basit zimmet;

Mudinin yanıltılarak veya kandırılarak imzalatılan boş bir tediye fişini kullanıp, mudinin bilgi ve talimatı olmaksızın hesabından para çekerek mal edinilmiş ise eylem nitelikli zimmet;

Tediye fişine mudi yerine sahte imzalar atmak suretiyle gerçekleştirilen işlemler ile ilgili olarak, fişler üzerindeki sahte imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılması halinde eylem basit zimmet, sahteciliğin aldatıcılık özelliğinin bulunması halinde ise eylem nitelikli zimmet suçunu oluşturacaktır.

Mudi ya da mudilerin güvene dayalı olarak boş tediye fişlerini önceden kullanılmak üzere banka görevlisine vermesi halinde güveni kötüye kullanma suçunun, sanığın mudi ya da mudileri kandırarak önceden alınmış imzalı boş dekontları daha sonra kullanmasının ise nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı göz önüne alındığında,

Bu bilgiler doğrultusunda, somut olayda;

1. 25/12/2013 tarihli ve 2013/14373 Esas, 2013/24804 Karar sayılı sayılı bozma kararına uyulduğu halde, bozma nedeni olarak gösterilen mudi imzalı fişlerle yapılan zimmet eylemleri yönüyle, mudiler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,... ve...'in beyanlarına başvurularak, hesaplarından gerçekleştirilen 25/12/2012 tarihli ek bilirkişi raporunun 1 no'lu bendinde belirtilen işlemler bakımından sanığa açığa atılmış boş imzalı tediye fişi verip vermedikleri, sanık tarafından imzalı tediye fişinin kandırılarak kendilerinden alınıp alınmadığı sorulmaksızın bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Mudi imzalı fişlerle gerçekleştirilen işlemler yönüyle. 25/12/2013 tarihli ve 2013/14373 Esas, 2013/24804 Karar sayılı sayılı bozma ilamı doğrultusunda dinlenen mudilerden ..., ... ve ...'nin hesaplarından gerçekleştirilen 25/12/2012 tarihli ek bilirkişi raporunun 1 no'lu bendinde belirtilen işlemlerin alınan beyanlara göre mudiler kandırılarak alınan imzalardan oluştuğu ve bu haliyle nitelikli zimmet kapsamında olduklarının ..., ..., ..., ...,

,... ...'ın hesaplarından 25/05/2007 - 18/11/2008 tarihleri arası gerçekleştirilen 25/12/2012 tarihli ek bilirkişi raporunun 1 no'lu bendinde belirtilen işlemlerin ise alınan beyanlara göre adı geçenler tarafından sanığa önceden güvene dayalı olarak verildiği anlaşılan imzalı tediye fişleri ile gerçekleştirildiklerinin anlaşılması karşısında bu eylemlerin ise güveni kötüye kullanma suçu kapsamında oldukları gözetilmeksizin tüm eylemler basit zimmet kabul edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

3. Sahte imzalı fişlerle yapılan işlemler yönüyle aldatıcılık özelliği bulunmayan diğer fişlerin basit zimmet kapsamında kaldıklarının kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; heyetimizce yapılan incelemede mudiler ...'ın hesabından yapılan 01/09/2009 tarihli 1.100,00 TL tutarındaki havale, ...'nin hesabından yapılan 29/08/2008 tarihli 905,00 TL tutarındaki tediye, ...'ın hesabından yapılan 5.000,00 TL tutarındaki EFT talimatı ve 29/05/2009 tarihli 875,00 TL tutarındaki tediye işlemlerine ait belgelerdeki sahte imzaların mudilerin imzalarına benzer olduğu ve ilk bakışta basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılmasının mümkün bulunmadığı, bu itibarla bahsi geçen işlemlerin nitelikli zimmet kapsamında kaldığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

4. (1), (2) ve (3) no'lu bozma sebeplerine göre sanık tarafından aşamalarda yapılan iade miktarları da gözetilerek, bakiye nitelikli ve basit zimmet miktarlarının tespiti hususunda bilirkişi raporu alınarak neticesine göre hüküm tesisinde zorunluluk bulunması,

5. Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,

6. Sanık hakkında tayin olunan 6666 gün adli para cezasının günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilmesi sırasında hataya düşülerek 133.320,00 TL yerine 13.332,00 TL'ye hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

7. Hükümde banka zarar miktarının açıkca yazılması suretiyle zararın ödettirilmesine karar verilmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde banka zararının ödettirilmesine hükmolunması,

8. Tazminine karar verilen banka zararı üzerinden karar tarihinde geçerli olan tarife üzerinden 20.744,5 TL nisbi harcın tahsiline karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde eksik harca hükmedilmesi,

9. Katılan banka lehine tazminine karar verilen banka zararı üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T göre 17.705,18 TL nisbi harcın tahsiline karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde eksik harca hükmedilmesi,

10. Yargılama giderleri ile ilgili olarak, 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin 2. fıkrasında "Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir.” şeklindeki açık hükmü ile Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 26/05/1935 tarihli ve 111/7 sayılı "yargılama giderleri hükmün tamamlayıcı parçası olduğundan ilamlarda açıklanmalı, kime yükletileceği belirtilmedir" ve yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 02/05/1966 tarihli ve 4/3 sayılı "tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarı ve kime ne miktarda yükleteceği belirtilerek,

sanığın yükümlülüğü öğrenmesinin sağlanması ve bu sayede sanığın yargılama giderlerine karşı temyiz davası açıp açmama hususunda karar verme olanağı tanınması gerektiğini” belirten kararları karşısında, hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanığın yükümlülüğünü öğrenmesi ve buna göre yargılama giderleri yönünden temyiz yoluna başvurup başvurmayacağı hususunda karar vermesine imkan tanımak için, yargılama gideri yükümlülüğünün ne miktar olacağının belirtilmesi gerekmesi karşısında mahkemece kısa kararda yargılama giderleri ile ilgili miktar açıklanmadan usul ve yasaya aykırı hüküm kurulması,