KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2016/20778 E., 2018/587 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5607 sayılı Kanuna muhalefet
- Hüküm
- Hükümlülük, erteleme, müsadere
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2-Adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi yerine TCK.nun 52/2-3. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3-Anayasa Mahkemesi'nin, TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,
TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı olup, katılan ... İdaresi adına Hazine vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,
1-Hükmün 1. fıkrasının 3. bendinden "TCK.nun 62." ifadesinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 62/1." ifadesinin eklenmesi,
2-Hükmün 1. fıkrasının 11. bendinden "52/2-3" ibaresinin çıkarılarak yerine "52/2." ibaresinin yazılmasına,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2016/20778, K. 2018/587, 23 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama