Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/2319 K.2019/39175

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin 10/04/2014 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği gözetilerek yapılan temyiz incelemesinde;

I) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan EPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

1.5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

2.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, söz konusu hakları “kullanmasının yasaklanmasına” ibaresi kullanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

3. Sanıklar ... ve ...'in beraatine karar verilen dosyada katılan EPDK lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklar ... ve ...'dan eşit olarak tahsili yerine karışıklığa yol açacak şekilde "sanıklardan müteselsilen" alınmasına karar verilmesi,

4. Sanıklar ... ve ...'in beraatine karar verilen dosyada hükmedilen yargılama giderinin sanıklar ... ve ...'dan eşit olarak tahsili yerine karışıklığa yol açacak şekilde "sanıklardan müteselsilen" alınmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan EPDK vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesinin uygulandığı bentte yer alan “...tamamen...” ibaresinden önce gelmek üzere “kısmen veya” ibaresinin eklenmesi,

2. Hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-a,b,c,d ve 53/2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

3. Hükmün vekalet ücreti ödenmesine ilişkin bendinde yer alan "sanıklardan müteselsilen'' ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine, ''sanıklar ... ve ...'dan eşit olarak'' ifadesinin eklenmesi,