KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2016/2473 E., 2016/3302 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2016
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın aynı Kanun'un 3/5, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca 6.000,00 ve 80,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. Maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/06/2015 tarihli ve2015/351 Esas 2015/468 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02/12/2015 gün ve 79312 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2015 gün ve KYB. 2015-398611 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;
5271 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesine göre, tekerür halinde hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve aynı maddenin 8. fıkrasında yere alan mükerrirlerin mahkum olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının kanunda gösterilen şekilde yapılması gerektiği biçimindeki düzenlemeler doğrultusunda, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-c maddesinde, tekerür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hali olarak çekilmesi durumunda,
koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içeriği nazara alındığında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği cihetle,
hakkında para cezasına hükmedilen sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2016/2473, K. 2016/3302, 9 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama