Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/386 K.2019/37886

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın mahal mahkemesinde 13/03/2014 tarihli celsede alınan savunmasında kamunun uğradığı zararı gidermeyeceğini açıkça beyan ettiği, bu durumun da, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil ettiği göz önüne alınarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında verilen 9 ay hapis ve 90 gün adli para cezasının 1/6 oranında indirim yapılarak 7 ay 15 gün hapis ve 75 gün adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken 7 ay hapis ve 75 gün adli para cezası olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kabule göre de;

1.Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun "52/2" maddesi yerine TCK'nun "52." maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2.Suç konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nun 54/4 maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;

1.Hükmün takdiri indirim nedeni uygulanmasına ilişkin bendinden "TCK'nun 62. maddesi" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nun 62/1. maddesi" ibaresinin eklenmesi,