Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/5117 K.2020/2074

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ... ile katılan ... İdaresi yetkilisinin adı geçen sanıkta ele geçen çaylar yönünden hükmü temyiz etme hakkı olduğu değerlendirilerek, sanık ... katılan idare yetkilisinin temyiz taleplerinin incelemesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, kararın temyizi olanaklı bulunmadığından temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II) Sanık ... ile Gümrük İdaresi yetkilisinin adı geçen sanıkta ele geçen çaylar yönünden hükmü temyiz etme hakkı olduğu değerlendirilerek, sanık ... katılan idare yetkilisinin temyiz taleplerinin incelemesinde;

1. Sanıkta 26 karton kaçak sigara ile bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı için kaçak olup olmadığı tespit edilemeyen toplam 9,8 kg çay ele geçen olayda; öncelikle ele geçen çaylar yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, kaçak olduğunun tespiti durumunda ise; suç tarihi itibarıyla sanıktan ele geçirilen kaçak sigara yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi, çaylar yönünden de 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca ayrı ayrı ceza tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sadece kaçak sigaralar yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyete hükmedilmesi,

2. Arkadaş olan sanıklardan ...'a ait poşette 26 karton kaçak sigara ve 9 kilo 800 gram çay ile diğer sanık ...'e ait poşette 28 karton kaçak sigara ve 10 kilo 700 gram çay ele geçirildiği, sanık ...'ın talimat Mahkemesi tarafından alınan savunmasında, Gümrük İdaresi tarafından bildirilen 510 TL kurum zararının diğer sanık...'in toplu halde kendisine düşen payı da kapsayacak şekilde ödediğini, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinden yararlanmak istediğini beyan ettiği, dosya kapsamından KEMT varakasında yer alan vergiler toplamı olan kamu zararının fazla olmasına karşın sanık ...'in 08.05.2013 tarihli,

0726549 nolu alındı belgesiyle Gümrük İdaresince bildirilen masraflara ilişkin kamu zararı olan 510 TL'yi ödediğinin tespit edildiği olayda.

CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanık ...'a, yanlızca kendisinde ele geçen eşyalar yönünden ayrıca bir KEMT varakası düzenlenerek, KEMT varakasında yer alan vergiler toplamına ilişkin miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, sanık ...'ın kurum zararını gidermediğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

4. Suça konu eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, yanlış fıkra uygulanarak doğrudan TCK'nun 54/1. maddesi gereğince eşya müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5. İddianamede müsaderesi talep edilen suçta kullanılan ... plakalı araç hakkında karar verilmemesi,