Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/5217 K.2020/1699

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle sanıktan ele geçirilen kaçak sigaralar yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi, cep telefonları yönünden de 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca ayrı ayrı ceza tayini gerekirken yazılı şekilde sadece 5607 sayılı Yasa uyarınca mahkumiyete hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Temel gün adli para cezası tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra gün adli para cezasının paraya çevrilmesi gerektiği kuralının gözetilmemesi,

2. TCK'nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca;

1. Sanık hakkında temel ceza tayinine ilişkin hükmün 1. bendinde yer alan "...günlüğü TCK’nun 52/2. maddesi gereğince takdiren 20,00 TL den olmak üzere 500 tam gün karşılığı 10.000,00 TL...” ibaresi çıkartılarak yerine “...500 gün...” ibaresinin eklenmesi ve hükmün 2. bendinde yer alan “...karşılığı 8.320,00...” ibaresinin çıkartılması ve sonraki bent olarak da “Sanık hakkında hükmedilen 416 gün adli para cezasının, 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilmek suretiyle sanığın 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibaresinin eklenmesi,