Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/5349 K.2020/1945

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu sanık ...'a ait kaçak kolonyalar yönünden 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan katılan ... İdaresi'nin temyiz hakkı bulunduğu gözetilerek, katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin ve sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Anayasa'nın 141/3. maddesinde, bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı hükme bağlanmıştır.

5271 sayılı CMK'nun 34. maddesinde "Hakim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230. madde göz önünde bulundurulur" denilmiştir. Aynı Yasanın 289/1-g maddesinde; temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa dahi hükmü 230. maddesi gereğince gerekçeyi içermemesi durumu kesin hukuka aykırılık hali olarak kabul edilmiştir.

Yukarıda anılan hükümlerin amir hüküm olduğu dikkate alınmadan, iddia, savunma, sanıkların leh ve aleyhindeki kanıtların gerekçeye yansıtılması, suçun ögeleri ve kanıtlandığı kabul edilen olayların açıkça gösterilmesi, sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, hangi sanık olduğu da gösterilmeden bir sanık hakkındaki suçun sübuta erdiğinden bahsedilip, gerekçesiz olarak beraat ve mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kabule göre ise;

1. Suç tarihi itibarıyla sanık ... hakkında kaçak kolonyalar yönünden 5607 sayılı Kanunun 3/5. maddesi uyarınca, kaçak sigaralar yönünden 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesi uyarınca ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Ele geçen kaçak sigaraların miktarına göre, temel cezada TCK'nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Dairemizce kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu iş bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 30.09.2011, iddianame düzenlenme tarihinin 10.10.2011 olduğu,

Sanık ... hakkında Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/366 Esas sayılı derdest dosyasında suç tarihinin 24.06.2011, iddianame düzenlenme tarihinin 13.03.2012 olduğu,

Suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanık ...'un eylemlerinin TCK'nun 43. madde kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

4. Sanık ... hakkında ek savunma hakkı tanınmaksızın 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurularak CMK'nun 226. maddesine aykırı davranılması,

5. Sanık ... hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK'nun 51. maddesine göre erteleme hükümleri uygulanamayacağı halde, erteleme hükümleri uygulanmasına karar verilirken, hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının ertelenmesine karar verilmesi ,

6. Hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında TCK'nun 51/3-8.fıkrasının ihtaratına yer verildiği halde uygulama maddesinin gösterilmemesi ve TCK'nun 51/7. maddesi gereğince denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının ''kısmen veya tamamen'' infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

7. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanıklar ... ve ... hakkında verilen cezaların kanuni sonucu olarak TCK'nun 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi altsoyu dışında kalan kişiler bakımından hükmolunan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

8. Sanık ... hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrada sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği, adli para cezası için TCK'nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

9. Dava konusu nakil araçları hakkında karar verilmemesi,

10. Dava konusu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

11. Katılan TAPDK lehine vekalet ücretine hükmedilirken mahkum olan sanıklardan eşit olarak alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

12. Beraat eden sanık hakkında yapılan yargılama giderleri düşüldükten sonra kalan miktarın mahkum olan sanıklardan sebep oldukları oranda alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,