Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/6793 K.2018/12250

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 08.05.2010, iddianame düzenleme tarihinin ise 12.07.2011 olduğu,

Dairemizin aynı gün incelenerek tevdi kararı verilen 2018/7779 Esas numaralı Van 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/438 Esas ve 2017/333 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 03.06.2010, iddianame düzenleme tarihinin ise 08.06.2010 olduğu,

Sanığın anılan dosyadaki eylemi ile temyiz incelemesine konu dava dosyasındaki eyleminin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08/04/2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği şekilde, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği,

olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özelliklerin birlikte değerlendirilmesiyle sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından sanığa ait dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, II) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde; 1. Suç tarihi itibariyle sanıkların 4733 sayılı Yasanın 8/4. madde ve fıkrası gereğince cezalandırılmaları gerektiği halde, 5607 sayılı Yasanın 3/5. fıkrası gereğince mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Sabıkasız sanıklar ... ve ... ile sabıkasında hükümden sonra 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile CMK'nun 253. maddesinde sayılan uzlaştırma kapsamında bulunan basit yaralama suçundan mahkumiyet ilamı bulunan sanık ... hakkında uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı araştırılıp, uygulandığının tespiti halinde bu ilam dışında CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar yönünden engel hali bulunmadığı,

sanıkların talimat ekinde KEMT varakası bulunmadığından kamu zararından haberdar olmadıkları anlaşılmakla; sanıklara dava konusu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen CİF değer üzerinden gümrük idaresince hesaplanan "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı" olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararının giderilmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3. Sanıklar hakkında hükmolunan doğrudan gün adli para cezasının, günlüğü 20,00 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine ve ayrıca şartları oluşmayan cep telefonlarının da müsaderesine karar verilmesi,

5. Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilerek lehine dilekçe yazım ücreti tayin edilmesi,