Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/6959 K.2020/2453

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Gümrük İdaresi vekili 08/04/2014 tarihli hakim havaleli dilekçeyle temyizden vazgeçmekle, sanığın temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanığa, yokluğunda verilen kararın, dosya kapsamına göre sanığın bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen adresine tebliğ edilmesi, bu adresi çıkartılacak tebligatın bila-tebliğ iade edilmesi halinde ise 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasanın 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine tebligat yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Yasanın 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılması usulsüz olduğu, ancak sanık 27/05/2014 tarihinde kararı öğrendiği halde hükmü yasal süresinden sonra 19/06/2014 tarihinde temyiz ettiğinden temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.