Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/8225 K.2017/2559

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Olay tarihinde sanığın Suriye sınırından dava konusu kaçak mazotu geçirip yurda soktuğu esnada kolluk ekiplerince yakalandığı, ve sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı kanun ile değişik 5607 sayılı Yasa'nın 3/1 yollamasıyla 3/10.maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı kanunun 3/11.maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında doğrudan hükmedilen gün adli para cezasının taksitlendirilmesi esnasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nun 52/4.maddesinin gösterilmemesi,

3- Yargılama aşamasında tasfiyesine hükmolunan dava konusu kaçak yakıtın tasfiye edildiğine dair bilgi, belge dosya içerisinde yer almadığı gözetilmeden, eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1 yollaması ile 5237 sayılı TCK'nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine hükmolunması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde tasfiye bedelinin hazineye irad kaydına hükmolunması,

4- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğü giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,