Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/8254 K.2020/3182

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I) Sanık ... 'ın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede; Sanığın yokluğunda verilen mahkeme kararının 11.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği, hükmü CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 25.02.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II) Sanık ...'ın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın temyiz dilekçesinde hakim havalesinin bulunmadığı UYAP'tan yapılan kontrolde havale tarihinin 01/08/2014 olduğu, temyiz formundaki tarihin ise 25/02/2014 olduğu görüldüğünden temyiz tarihinin 25/02/2014 olduğu kabulü ile yokluğunda verilen kararın sanığa 11.02.2014 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiği, tebligat parçasının bir parçası kapıya yapıştırıldıktan sonra, keyfiyeti haberdar etmesi için mümkün oldukça en yakın komşularından birine haber verildiği, akabinde muhtara imza karşılığı teslim edildiği,

ancak tebligat parçası üzerinde muhatabın adreste bulunmama nedenine dair bilginin olmadığı anlaşılmakla yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve öğrenme tarihinin tebliğ tarihi olarak kabulü ile sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

1. Sanıklara ait 3 adet at üzerinde toplam 6 bidon ve 120 litre kaçak benzinin ele geçirildiği olayda sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında, 1 adet at ile üzerindeki 2 bidon olmak üzere 40 litre benzini evindeki jenaratörde kullanmak için aldığını, ticari kastının olmadığını savunması, yakalanan benzinin miktarı da gözetildiğinde sanığın savunmasının aksine mahkumiyeti için kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre ise;

2. Adli sicil kaydında yer alan ilamın silinme koşullarının oluşması ve CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan,

yakalandığı yer mahkemesinde alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine muvafakat eden sanığa kabul ettiği 40 lt. benzin yerine kamu zararı olarak ele geçen toplam 120 lt. benzin için hesaplanan eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı olan 222,49 -TL miktarın kamu zararı olduğunun bildirilerek ''sanıkların engel sabıkaları bulunduğu dikkate alınarak'' şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle ve sanığın süre talebi değerlendirilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4. 24/11/2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5. Suça konu kaçak benzinin 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi uayrınca müsaderesine karar verilmesi,