Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/8469 K.2018/762

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Hükmün gerekçesinde ise CMK.nun 230. maddesi uyarınca, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunun nitelendirmesinin yapılması, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan veya reddedilen delillerin belirlenmesi ile mantıksal ve hukuksal bütünlük sağlanarak herkesi tatmin edecek ve anlaşılır kararın, bu hali ile Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde gerekçeli olması gerektiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.01.2011 gün ve 2010/7-192, - 2011/1 sayılı kararında belirtilmiştir.

Yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, yasa koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada keyfiliğe yol açacaktır. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime olanak sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmaktadır.

İncelemeye konu dosyada sanıklar hakkında açılan kamu davasında, yukarıda yer alan amir hükümler dikkate alınmadan, olaylar ve dosyalar ayrı ayrı irdelenmeden ve değerlendirilmeden, genel ifadelerle ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurularak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 4/...2. maddesinde atılı eylemin müeyyidesi adli para cezasını, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5. maddesinde ise hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasını da içermekte olduğu; kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle

5607 sayılı Yasanın sanıklar lehine olabileceği gözetilerek olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ile suç tarihinden sonra 31.03.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun ilgili bütün hükümleri uygulanarak elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan ve 5607 sayılı Kanunun 3/1. maddesi ile kıyaslama yapılmak suretiyle hüküm tesisi,

2-Sanıkların birlikte işledikleri fiilden dolayı eylemlerinin toplu kaçakçılık olarak değerlendirilip buna göre sanıklara, suça konu eşyanın bağımsız bilirkişi tarafından tespit edilen CİF değeri üzerinden ...'nce belirlenecek gümrüklenmiş değerin 4,5 katı üzerinden müteselsilen sorumlu olmak üzere ön ödeme önerisinde bulunulmasına karşın hükümde gümrüklenmiş değerin 3 katı üzerinden mahkumiyetlerine hükmolunması,

3-Gümrüklenmiş değerin suç tarihi itibariyle pek fahiş olarak değerlendirilmesi gerekirken hafif olarak değerlendirilmek suretiyle hükmolunan cezada indirim uygulanması,

4-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin karar yerinde tartışılmaması,

5-İddianamede müsaderesi talep edilen nakil vasıtası hakkında mahallinde hüküm kurulmamış olması,