Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/8789 K.2020/3830

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. ... Gıda Tekstil Petrol Taşımacılık Ltd. Şti. vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Araç ruhsat sahibi görünen ... Gıda Tekstil.... Şti. şirketi yetkilisinin beyanında aracın asıl sahibinin ... olduğu, şirketlerinin adına yalnızca ruhsat işleminin yapıldığını beyan etmesi karşısında; suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmadığı gibi temyiz hakkı da olmayan anılan şirket vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2. Sanık ...'ın hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesinde; toplu kaçakçılık suçu üç veya daha fazla kişi tarafından işlenen suç olarak tanımlandığı ve dosya kapsamına göre dava konusu eşyanın gönderisici olan sanığın aralarında hukuki ve fiili bir ilişki olmayan, sanık ...'a ve ...'a aynı nakliye aracı içinde dava konusu kaçak oyuncakları gönderdiği ve sanıkların kendi nam ve hesaplarına atılı suçu işledikleri gözetilmeden eylem ferdi kaçakçılık olduğu halde toplu kaçakçılık olarak değerlendirilmesi suretiyle sanık hakkında tayin edilen cezadan 5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesi gereğince arttırım yapılması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3. Suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan malen sorumlu ...'ın davadan haberdar edilmeksizin ve yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması nedeniyle CMK'nun 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu belirlenerek malen sorumlunun, sanıklar ... müdafii ile ...'ün temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede ise;

Olay tarihinde devriye görevi yapan kolluk ekiplerince sanık ...'in şoförlüğünü yaptığı araçtan eşya indirildiğinin görülmesi üzerine yapılan kontrolde sanık ...'in taşıdığı dava konusu kaçak eşyaya ait olduğu düşünüldüğü dosya içerisinde yer alan 01.13.16 seri numaralı ...Gümrükleme....ltd. Şti. tarafından ...Hediyelik eşya...ith. İhr.

Şti. adına düzenlenmiş sevk irsaliyesi ile gümrük giriş beyannamesi ve gümrük vergi makbuzunu ibraz ettiği olayda; tırı eşyalarla yüklü vaziyette teslim aldığını, eline de ilgili belgelerin verilmesi nedeniyle şüphe etmediğini savunması ile sanık ...'ün yakalanan aracın asıl şoförü olduğunu,

eşyayı nakliye firması yetkilisinin kendisine söylediği adreste araca yükledikten sonra ilgili belgeleri de alıp yola çıkacakken çocuğunun rahatsızlığı nedeniyle aracı arkadaşı olan sanığa kullanması için verdiğini beyan etmesi karşısında sanıkların naklettikleri eşyanın kaçak olduğunu bildiklerine dair dosya kapsamında cezalandırılmalarına yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan ayrı ayrı beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin, ...'ün ve malen sorumlu ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

4. Sanıklar ... vekili ile sanık ...'ın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede ise;

Olay tarihinde aralarında hukuki ve irtibat olmayan sanıklar ... ve ...'ın sanık ...'ın yetkilisi olduğu ... Gümrükleme.. Şti. adlı şirketten kendi şirketleri adına ayrı ayrı oyuncak sipariş ettikleri, henüz anılan eşyalar sanıklar tarafından teslim alınmadan kolluk ekiplerince araç içinde ele geçtiği, sanıkların benzer savunmalarında dava konusu eşyanın kaçak olduğunu bilmediklerini savunmaları, eşyayı görmeden telefonla sipariş ettiklerini beyan ettikleri de nazara alındığında sanıklarına atılı suçtan mahkumiyetlerini gerektirir delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi;