Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/9346 K.2016/9306

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında rüşvet suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... hakkındaki atılı rüşvet suçundan doğrudan zarar görmeyen katılan ...'nın hükmü temyize hakkı bulunmadığı dikkate alınarak, katılan ... adına vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Katılan ... vekilinin, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki beraat hükümleri ve katılan ... vekilinin ise sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ... ve ... hakkındaki beraat hükümleri yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkındaki beraat hükümlerinin ONANMASINA,

III-Katılan ... vekilinin sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik ve sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanıklar ... ve ... hakkında hükmolunan cezanın nevi ve miktarı ile tutuklu kalınan süre değerlendirildiğinde sanıklar müdafiilerinin tahliye talepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilerek ve Anayasa Mahkemesi'nin, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

1-Mahkeme tarafından banka zarar miktarı toplam kredi tutarı olan 1.016.800,00 TL olarak kabul edilmiş ve hükümde de bu miktar üzerinden karar verilmiş ise de; nitelikli zimmet eylemleri kapsamında banka zarar miktarının 504.494,88 TL olduğu gözetilmeden, adli para cezası yönünden 3 katı uygulamasının bu miktar dikkate alınarak hesaplanması ve yine bu miktarın sanıklar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanıklar hakkında banka zararının ödettirilmesine karar verildiği halde, kazanılmış hak oluşmayacağı da dikkate alınarak, hesaplanacak nispi harcın sanıklardan tahsiline karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekili ve sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince;

1-Sanıklar hakkındaki hükümlerin 6 numaralı bendinden yer alan "1.016.800,00 TL" yerine "504.494,88 TL" ve "3.050.400,00 TL" yerine de "1.513.484,64 TL" rakamının yazılması,

2-Sanıklar hakkındaki hükümlerden 9 numaralı bentlerin ayrı ayrı çıkartılarak yerlerine "9-5411sayılı Yasa'nın 160/2-son maddesi gereğince banka zararı olan 504.494,88 TL'nin sanıklar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsili ile katılan bankaya verilmesine" bentlerinin yazılması,

3-Sanıklar hakkındaki hükme yeni bent olarak "X-Hüküm tarihi itibariyle banka zararı üzerinden hesaplanan 34.462,04 TL nispi harcın sanıklar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye gelir kaydına" bendinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerin ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 34.462,04 TL nispi temyiz onama harcının sanıklar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsiline,

IV-Katılan ... vekilinin, sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK.nun 193/2 maddesindeki derhal beraat kararı verilecek hallerin eylemin suç teşkil etmemesi gibi durumlara yönelik olduğu, sanığın savunması alındıktan sonra hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık ...'ya savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde karar verilmesi,