Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2016/9670 K.2020/15836

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'ın temyiz talebine yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanığın 28.10.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 06/11/2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Gıyabi kararın sanık ...'ın yargılama aşamasında bildirdiği "..." adresine tebliğ edilmesi gerekirken, "..." adresine tebliğ edilmesi 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa uyarınca usulsüz olduğundan, öğrenme üzerine sanık ...'ın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan inceleme ile sanıklar ... ve ... müdafii, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafii, sanıklar ..., 'in temyiz taleplerine yönelik olarak yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,